De Arie Biemond penning werd in 1997 door het Bestuur van de Amsterdamsche Neurologenvereeniging ingesteld. Sindsdien wordt de penning eens in de twee jaar uitgereikt aan een klinische of niet-klinische neurowetenschapper die een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de neurologie in Nederland. De ontvanger van de penning spreekt bij de uitreiking de Arie Biemond lezing uit. Er waren twee belangrijke redenen om deze penning te gaan uitreiken. Prijzen in neurologisch Nederland gingen in die tijd voornamelijk naar relatief jonge onderzoekers en een onderscheiding voor neurologen die hebben bijgedragen aan ontwikkelingen in de neurologie die de tand des tijds hebben doorstaan, bestond nog niet. Verder bestond er in Nederland geen traditie in het houden van voordrachten waarin onderwerpen met enige afstand door zeer ervaren onderzoekers worden besproken. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk waar dit soort ‘special lectures’ regelmatig in de programma’s van bijzondere gebeurtenissen terug te vinden zijn. Het uitreiken van de penning en het uitspreken van de bijbehorende lezing wilde voorzien in deze leemtes.
Prof. Dr. Arie Biemond werd op 5 mei 1902 geboren te Amsterdam en overleed op 30 augustus 1973 in Soest. Hij was hoogleraar neurologie aan de Universiteit van Amsterdam en hoofd van de neurologische kliniek van het Wilhelminagasthuis te Amsterdam. In 1929 verscheen zijn dissertatie "Experimenteel-anatomisch onderzoek omtrent de corticofugale optische verbinding bij aap en konijn." In zijn actieve jaren als neuroloog, publiceert hij vele artikelen, schrijft meerdere standaardwerken op het gebied van de hersenziekten en ziekten van het perifere zenuwstelsel en leidt vele neurologen op. Met recht mag hij beschouwd worden als iemand die heeft bijgedragen aan ontwikkelingen in de neurologie die de tand des tijds ruimschoots hebben doorstaan.Biemondpenning
| Buitenlandse spreker
|